Μικρή μου θάλασσα…

Μικρή μου θάλασσα,

σε βλέπω τόσο δυναμική και τόσο ήρεμη ταυτόχρονα. Τα κύματά σου χτυπούν τόσο σκληρά τα βράχια και κύματα πελώρια σηκώνονται με θυμό. Μου γεννάς τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη, όταν σχεδιάζω σχήματα με την άμμο στην ακρογιαλιά. Θέλω πολύ να χαθώ μέσα σου, να ξεσπάσω τα συναισθήματά μου, θα με αφήσεις;

Η ηρεμία σου γαληνεύει την ψυχή μου, θέλω να ξεφύγω από αυτά που με πληγώνουν όπως εκείνο το καράβι που απομακρύνεται και χάνεται στο βάθος. Θέλω να με φιλοξενήσεις και να ταξιδέψω μέχρι το βυθό σου. Θέλω να με αφήσεις να αλαφρύνω από αυτά που με ταράζουν και δε με αφήνουν να γελάσω ελεύθερα.

Μικρή μου θάλασσα,

πόσο μεγάλη είναι η υπομονή και η δύναμή σου! Πόσο όμορφες είναι οι ακτές σου στις οποίες ξαπλώνω και αποκοιμιέμαι.

Θάλασσα, θα με αφήσεις να με ξαναβρώ κοντά σου;

Γράφει η

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Διαβάστε περισσότερα άρθρα από τη Συντάκτρια εδώ


Σχετικές δημοσιεύσεις